Юліянія (Дзянiсава)

Ірына (Юліянія) Дзянісава
1957—… гг. Беларуская царкоўная кампазітарка, рэгент, музыказнаўца, педагог і аўтар царкоўных песнаспеваў.

1957
Нарадзілася ў Мінску. Бацька быў інжынерам, маці — кандыдатам сельскагаспадарчых навук.

1980
Скончыла тэарэтыка-кампазітарскі факультэт Ленінградскай дзяржаўнай кансерваторыі як музыказнаўца, у класе прафесара Бяршадскай Т.С.
Пасля 27 гадоў выкладала сальфеджыа і гармонію ў Каледжы пры Беларускай акадэміі музыкі. Маці траіх дзяцей, двое з якіх — музыкі.

1992
Пачала спяваць у царкоўным хоры.

1997–2007
Рэгент Першага хору мінскага Свята-Петра-Паўлаўскага сабора.
Узнагароджаная медалём святога Кірылы Тураўскага.

2007
Прыйшла ў Мінскі Свята-Елісавецінскі манастыр і неўзабаве была прызначаная старшым рэгентам. Кіравала святочным хорам і хорам сясцёр.

3 студзеня 2011
Мітрапалітам Філарэтам (Вахрамеевым) быў здзейснены манаскі пострыг з iмём Юлiянiя.

Пачатак красавіка 2020
На фоне эпідэміі каранавіруса і палітыкі адмаўлення COVID-19 з боку манастыра прыняла адказнае рашэнне адправіць хор на самаізаляцыю.

29 красавіка 2020
Шпіталізаваная з COVID і пнеўманіяй.

Травень 2021
Пакінула Свята-Елісавецінскі манастыр і сыйшла з манаства.
Прафесійны хор (не манаскі) разам з ёй таксама пакінуў манастыр.

Iрына Дзянісава — аўтар каля 200 царкоўных песнаспеваў, апрацовак і гарманізацый. Выйшаў нотны зборнік яе твораў «Пение всеумиленное», а ў манастырскі перыяд — чатыры зборнікі з Поўнага сходу песнаспеваў. У розныя гады было выдадзена больш за 20 дыскаў з запісамі хароў (Святочнага і манаскага).

У 2006 годзе пра яе быў зняты відэафільм «Рэгент», а ў 2010 — дакументальная кінастужка «Манахіня». У 2010 годзе выйшла яе кніга «Дзве аповесці пра Любоў».

За служэнне справе духоўнага адраджэння Айчыны ўзнагароджаная медалём «За заслугі» (2014). За руплівыя працы на славу Святой Царквы ўзнагароджаная медалём святога Афанасія, Патрыярха Царгародскага, Харкаўскага Цудатворцы (2017). Лаўрэат польскай прэміі імя князя Канстанцін Астрожскі (2017).